Serçin hoca ile alana vardık ama bir baktık ki düğün varmış o akşam. İzin verdiler, sorun olmadı uçurtmalarımızı uçurduk, rüzgar mükemmel, türbülans sıfır.
KAP sistemi ile çekimlere başladım
Günümüz, iplr , kumaş ve C-QUAD hakkında birtakım fikir teatileri ile sona erdi.
Uçurtmanın fazla rüzgardan dolayı dengesizleşmesine çözüm olarak kuyruk taktım, bir anda okadar stabil uçmaya başladı ki gram kıpırdamıyordu gökyüzünde.
5 dakika geçmedi ki benim KAP sistemi, bir ucunda rokaku bir ucunda ip yumağı olarak alanı terk etti. İpi bağladığım yerden nasıl ayrıldığı fenomen olarak kala dursun, KAP ve ip yumağının ağırlığı ve rokakuya taktığım 8 metrelik fuzzy tail (bildiğimiz, kırpık kumaş parçalı kuyruk) yüzünden uçurtma hayet güzel uçarak uzaklaştı.
Arazinin diğer ucundaki süperlüks villanın bahçesindeki yegane selvi ağacının tepesine takıla takıla ip yumağı takılınca ve rüzgar kesilmemekte ısrar edince, KAP mekanizması havada kalakaldı. Yandaki villada çalışan süper yetenekli bir bayanın olayı devralması, bayırın kenarındaki 3 katlı villanın çatısına korkmadan çıkıp, kendisine verdiğimiz ağırlık-ip kombinasyonunu kement atar gibi fırlatıp havadaki ipi yakalaması ayrı bir olaysa da, hatun kişinin bacağından çıkardığı bıçak ile ipi kesmesi (serçin hoca görmüş) ise “yahu bu villa zaten bi acaip acaba bu hatun ajan falan mı” dememize yol açmıştır.
Akabinde hatun kişi teşekkürlerimizi “insanlık hali” diyerek geçiştirince, “bunların çatısına her gün kaç KAP takılıyor” diye bayağı bir şok yaşadık. 
Zar zor kurtarılan KAP mekanizması artık güvenli ellerde olduğu için bu günlük yeter dedim ve fazla yüksek olmayan bir yerden (elimden) Serçin hocayı böyle fotoğrafladım, kendisi havada çekilmiş izlenimi vermek için bayağı çömelmek zorunda kaldı.
Günümüz, ipler , kumaş ve C-QUAD hakkında birtakım fikir teatileri ile sona erdi.
Katılan herkese teşekkürler.
Leave a Reply